Maker+Klas en NLT Robotica

Het schooljaar en dus ook de eerste ECL Maker+Klas lopen naar het einde. Na de meivakantie hebben we nog maar een paar weken om alle projecten af te maken. Het was voor iedereen een heel inspirerende ervaring. Soms successen, soms tegenslagen, net als in het ‘echte’ leven.

Het was voor mij – en ik denk voor iedereen op onze zolder – een heel leuk jaar, waarin we allemaal veel geleerd hebben. Wat ik zelf heel bijzonder vind is dat jong en oud – van klas 2 tot en met klas 6 en ikzelf als de grijze roverhoofdman – eendrachtig samenwerkt en van elkaar leert. Op zolder hebben we een vrijstaat gemaakt, waar de regels die in de gewone lessen gelden niet bestaan. We zetten koffie, drinken chocomel, eten broodjes en (soms zelfgemaakte) koekjes, we lummelen wat als we even niet weten hoe het verder moet. Kortom, we zijn eigen baas en bepalen zelf wat we doen.

2015-04-22 15.55.02Projecten worden gestart, gaan soms mis en daar wordt weer van geleerd. De 3D-printer is een lange geschiedenis van tegenslagen geworden. Toen hij in maart in elkaar zat, bleek dat er diverse onderdelen defect waren, de temperatuursensor, de ondersteuning van de rol met draad en ook aan de software mankeerde het een en ander. Uiteindelijk hebben zes mensen er afwisselend aan gewerkt, maar de laatste loodjes zijn voor Rosa en Jolijn, die hem nu echt aan de praat lijken te krijgen. Het wordt tijd, want we willen nou wel eens onze portretten in 3D geprint hebben!

Ik heb veel bewondering voor het doorzettingsvermogen van onze makers. Een ander project met hobbels is de drone. Daarvan blijkt het besturingsboard niet geschikt te zijn voor wat hij moet doen. Dat heeft de beide Matthijsen en ‘jonge Wouter’ er niet van weerhouden een oplossing te bedenken. Ze hebben hem doodleuk gesloopt en gebruiken de onderdelen nu voor een vliegtuig, een radiografische bestuurbare dubbeldekker.

We hebben afscheid genomen van een van de 6V-leerlingen, Thomas Meekel, die zich op zijn eindexamen gaat voorbereiden. Hij heeft de afgelopen maanden met Joris aan de raceauto gewerkt. Die rijdt nu, maar er moet nog veel aan gebeuren.
Zijn verslag, dat hij voor hij wegging schreef, ontroerde me.

IMG_2001

Thomas (rechts) bouwt samen met Joris aan de Serpent Cobra raceauto.

Vandaag was het zover, ik moest als eerste afscheid nemen van ons verbredingsklasje. Dit leek me een mooi moment voor een reflectie op wat ik hier bereikt heb.
Toen ik begon bleek al snel dat ik een van de weinigen uit de klas was zonder een N-profiel. Ik kwam er al snel achter dat ik toch wel een kennisachterstand had wat techniek betrof. Ik had geen idee waar ik mee zou beginnen, en ik heb me laten overhalen om mee te werken aan de Serpent auto.
Ondertussen bedacht ik dat ik thuis ook nog een soortgelijke auto had liggen, en dus besloot ik om naast de Serpent ook mijn oude jeugdauto in zijn glorie te herstellen. Maar alles bleek niet zo eenvoudig als het leek. Wat begon als een kant en klare instructiegids die nauwelijks moeilijker leek dan een lego boekje, werd toch stukken ingewikkelder. Nog uitdagender was mijn eigen auto zonder instructieboekje repareren, of meehelpen aan de veelbelovende 3D printer.
Waar het op neerkomt, is dat ik afgelopen jaar heel wat geklooid heb met beide auto’s en ontzettend veel fouten gemaakt in het proces. Maar door die fouten heb ik zo ongelofelijk veel geleerd waar ik zeker weten ook buiten de zolder nog veel aan ga hebben. Op een gegeven moment was ik zelfs in staat andere leerlingen advies te geven op technisch gebied!
Voor mij is deze verbreding helemaal geslaagd, door zelfs als niet technisch persoon nog veel technische kennis op te doen. Wat ook geslaagd is, zijn mijn projecten. Het heeft even geduurd, maar beide auto’s waar ik flink aan gewerkt kunnen goed rijden. Het harde werken is dus beloond!
Aan mijn mede-verbredingsnerds (geef toe, dat zijn we volledig), veel succes zonder mij, ik hoop dat jullie projecten nog veel vooruitgang boeken deze laatste paar weken, en ik hoor het wel zodra ik mijn hoofd in 3D uit kan laten printen!

We gaan je missen, Thomas! Namens de hele Makergroep heel veel succes met je examen en je studie rechten en economie in Leiden.

De 6V Roboticaklas

Begin april eindigden de lessen voor 6V. De laatste module van het vak NL&T is Robotica. Door allerlei omstandigheden hadden we dit jaar maar een paar weken voor de module. Ik besloot met mijn 6V-klas op de zolder aan de slag te gaan waar we ook met de Maker+Klas werken. Ik had voor allemaal voldoende Arduino’s en bijbehorend materiaal om zelf robotjes te bouwen.

IMG_0494We begonnen met een paar lessen ‘droogprogrammeren’. Omdat de meesten nog nooit gecodeerd hadden, wilde ik uitleggen hoe code werkt aan de hand van een heel ingenieus systeem dat bedacht is door de Amerikaanse filosoof Daniel Dennett. Dat is RodRego, een simpel programma waarmee je een ‘register machine’ simuleert en dat laat zien hoe assembly taal werkt, de 0-en-1-taal die de machine verstaat. Dat werkte heel goed. De leerlingen kregen een aardig idee hoe je in hogere talen als C, C#, Java en Javascript code schrijft, die redelijk te begrijpen is en hoe die bij het compieren weer wordt omgezet in iets dat de processor begrijpt, assembly.

Daarna mochten ze met de Arduino’s aan de slag, kleine printplaatjes met een microcontroller en aansluitingen om te praten met allerlei randapparatuur. Binnen een uur hadden de meesten al een stukje code geschreven waarmee ze ledjes lieten flitsen. De volgende lessen werkten ze aan steeds lastiger opdrachten. Niet alles lukte, maar intussen hebben ze veel geleerd. Zoals iemand zei: “Ik dacht dat ik nooit zou kunnen programmeren. Maar nu denk ik dat ook ik het kan leren.”

Een klok met Lego en Arduino

Verslagje van Elise en Boris

Wij hebben met Lego en Arduino een klok gemaakt. Dat hield in dat we met Lego een soort framework hebben gemaakt van de klok en verder hebben we motoren en tandwieltjes van Lego gebruikt voor de aandrijving van de wijzers. Voor het verbinden van de Lego-motoren met de Arduino die het geheel zou aansturen wilden wij een Bricktronics shield gebruiken.
Wij meenden dat we die ook hadden, maar het bleek nadat we de code wilden doorsturen aan de Arduino dat dit niet werkte. Zo kwamen wij erachter dat het wel een shield was bedoeld voor het aansturen vanLego-motoren maar niet een Bricktronics shield.
In dit shield waren de uitgangen net iets anders geordend en werd andere software gebruikt om het shield aan te sturen. Het resultaat was dat de klok niet werkte doordat we de software voor het betreffende shield niet konden downloaden. Desondanks vonden wij het erg leuk om het te bouwen en met arduino bezig te zijn. Ook al liep het niet helemaal zoals gepland, we hebben er toch heel veel van geleerd.

Knock Lock System

Bente, Anouk en Romilda  maakten op een breadboard een schakeling die ze in het Arduinoboek gevonden hebben, het Knock Lock System. De bijbehorende code hebben ze aangepast, zodat het geheime slot werkt volgens hun wensen. Hier een stukje uit hun verslag en het filmpje dat ze erbij gemaakt hebben.

Met dit systeem kun je een soort geheime klop toevoegen aan je deur zodat alleen jij en de mensen die jij binnen wil hebben binnen kunnen komen. In het bijgestuurde filmpje kun je zien wat er gebeurd, zowel van buitenaf als in het systeem.
Wat gebeurt er?

  • Het systeem wordt eerst gereset.
  • Er wordt op de knop gedrukt. je hoort het motortje draaien (de “deur” gaat op slot, te zien aan het rode lampje dat brandt.)
  • Daarna wordt er 4 maal geklopt. Per (geregistreerde) klop gaat het gele lampje aan als er 4 maal geklopt brandt het groene lampje en hoor je het motortje weer draaien, (de “deur” gaat van slot)

Het filmpje bestaat uit 2 delen. Het eerste deel laat zien wat er “fysiek” met het systeem gebeurt. Dit deel is voor de duidelijkheid ondertiteld. Het tweede deel laat zien wat er binnen het systeem gebeurt. Dit deel is niet ondertiteld maar ongeveer hetzelfde wordt gezegd.

Ik moet er nog bij vertellen dat de drie meiden een paar probleempjes moesten oplossen. De schakeling bleek aanvankelijk niet te werken. Er moesten wat verbindingen worden gesoldeerd en ook aan de code moest worden gesleuteld. Maar het is ze gelukt.

Volgend jaar wil ik meer tijd krijgen voor de module Robotica zodat de NLT-leerlingen kunnen werken aan een extra lastige slotopdracht waarbij ze een eigen robot mogen ontwerpen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s